Kierownik projektu: dr Katarzyna Kapiec
Numer projektu: MONOG/SP/0092/2023/01
Źródło finansowania: Ministerstwo Edukacji i Nauki, projekt Doskonała Nauka II
Okres realizacji projektu: 2023 - 2024
Przyznana kwota: 34 063,30 PLN
Ministerstwo Edukacji i Nauki w ramach konkursu Doskonała Nauka II przyznało dofinansowanie do wydania publikacji „The Southern Room of Amun in the Temple of Hatshepsut at Deir el-Bahari. Part. 2. Studies on Decoration and Ritual Function” autorstwa dr Katarzyny Kapiec.
Celem publikacji jest upowszechnienie wyników badań w postaci wydania drugiego tomu całościowego opracowania Południowego Pomieszczenia Amona w świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari. W 2021 roku autorka wydała pierwszą część kompleksowego opracowania Południowego Pomieszczenia Amona pt. „The Southern Room of Amun in the Temple of Hatshepsut at Deir el-Bahari. Part. 1. History" (Deir el-Bahari X) and Epigraphy”, obejmującą opracowanie materiału epigraficznego i ikonograficznego stanowiącego dekorację tej sali, omówienie historii badań oraz rozdział dotyczący procesu skuwania/przekuwania imion i wizerunków Hatszepsut. Tom pierwszy zawiera również aneks dotyczący prac konserwatorskich przeprowadzonych w Południowym Pomieszczeniu Amona. Druga część opracowania Południowego Pomieszczenia Amona zawiera analizę scen składających się na program dekoracji badanej sali, które determinują jej funkcję. W pierwszym rozdziale przeanalizowano tzw. fryz obiektów, w drugim – repertuar olejków i tkanin, w trzecim – teologiczną osobowość Amona-(Ra-)Kamutefa, w czwartym – teologiczną osobowość Amonet, w piątym – strój królewski i insygnia władzy, w szóstym – obecność królewskiego ka, w siódmym – scenę koronacji znajdującą się nad wejściem do badanego pomieszczenia. Tom drugi kończy się rozdziałem podsumowującym dyskusję nad elementami determinującymi funkcję badanej sali w świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari. Z badań wynika, że Południowe Pomieszczenie Amona służyło nie tylko jako magazyn, ale jak należy sugerować, również jako miejsce namaszczania i ubierania celebranta, funkcjonując jako dosłowne miejsce przemiany. Publikacja drugiego tomu pozwoli upowszechnić wyniki badań całemu środowisku naukowemu i innym zainteresowanym osobom. Ponadto, stanowić będzie kolejny krok do propagowania polskich badań naukowych i prac na terenie świątyni Hatszepsut, która stanowi przedmiot badań i rekonstrukcji Polaków od lat 60-tych XX wieku. Kompleksowe studium dekoracji i tekstów z Południowego Pomieszczenia Amona pozwoliło na weryfikację hipotez zgłoszonych wcześniej przez innych badaczy, wprowadzając porządek w tej dziedzinie. Zdefiniowanie funkcji tej sali i umieszczenie jej w topografii rytualnej Górnego Dziedzińca to kolejny krok w zrozumieniu teologicznego przesłania świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari, poszerzający wiedzę na temat zasad regulujących układem dekoracji ściennej pomieszczeń świątyni, ich kultowego przeznaczenia, a także funkcji różnych budowli sakralnych w epoce Hatszepsut.